Vakantie Bonaire, mei 2019

Na weer redelijk bekomen te zijn van een roerig begin van het jaar zijn Inge en ik samen een week naar Bonaire gegaan. Inge was al een keer eerder op Bonaire geweest en wist hoe ongelooflijk mooi en lekker het daar was. Mijn nicht Minet heeft een reisbureau(TravelXL Leersum) en gaf aan dat het Divi resort in Kralendijk een mooie plek voor ons zou kunnen zijn. We vlogen met TUI waarvan ik in eerste instantie niet goed wist wat we konden verwachten. Om toch een beetje zekerheid te krijgen dat we een beetje beenruimte zouden hebben had ik extra beenruimte bijgeboekt. Enige tijd voor vertrek had ik de stoelen vast online geboekt waardoor we op de terugweg, tegen een kleine meerprijs, comfortabel bij de nooduitgang zaten.20190504_162033.jpg

Wat een prachtig Caribisch eiland is het, we hebben ons enorm vermaakt. De temperatuur was 30 graden, met altijd een briesje wind waardoor het erg aangenaam was.

20190511_093615.jpg

Onze accommodatie was gelegen aan de zee waardoor we een prachtig uitzicht hadden en konden genieten van de branding, onder het balkon. We hielden de balkondeur open om ook in de nacht te kunnen genieten van het geluid die de branding produceerde.

Ik had een tas met snoepjes (chemopillen) meegenomen om gedurende de vakantie door te kunnen blijven slikken, alles voor het beste resultaat.

Vanuit het VUMC en het UMC had ik mijn medische verklaring opgevraagd om de hoeveelheid chemo en epilepsie pillen, die ik in de handbagage meegenomen had, te kunnen verklaren bij een eventuele staande houding door de douane en niet als een drugskoerier te worden aangezien.

Ondanks de prachtige omgeving en heerlijke temperatuur werd de  beroerdigheid van de chemo er niet beter door. Ik besloot om de pillen eerder in te nemen zodat ik de wekker om 05.00 uur liet brullen en ik de pillen kon nuttigen om daarna direct weer, in slaap te vallen. hierdoor konden we om 07.00 uur toch met een redelijk ‘buik gevoel’ aan de ontbijttafel aanschuiven. De dag kon beginnen.

We hadden een scooter gehuurd om het eiland te verkennen wat indrukwekkend was, niet alleen door de mooie snorkelplekken maar ook door de onwijze gaten in het asfalt.

We reden met de ‘krachteloze scooter’ naar het zuiden van het eiland om de daar liggende ‘zoutpannen’ te bewonderen die we vanuit het vliegtuig al gezien hadden. Zelfs door stoer te kijken en met een roze tas, ging de scooter niet harder…

IMG-20190507-WA0022.jpg
 Na de meeste kraters in het asfalt ontweken te hebben zagen we kleine betonnen bunkers (camping facilities) wat uiteindelijk de slaapvertrekken waren van de slaven die in de 17e eeuw in de zoutwinning werkten. Het lukte me niet om, met mijn 2 meter lange lijf, de slaapruimte te betreden. De locatie van deze bunkers was dichtbij de zoutpannen maar ver weg van hun familie. Om even een bakkie bij hun familie te doen was het een dag lopen en een dag terug lopen. Het mocht wel enorme lekkere koffie geweest zijn! 20190506_104645.jpg

in steen gehouwen tekst bij slavenhuisjes

Zoutwinning op Bonaire

Zoutwinning op Bonaire

Het is een prachtig gezicht hoe ze het zout op Bonaire winnen. Er worden grote omdijkte oppervlakten onder het zoute zeewater gezet waarna de heerlijke Caribische zon het water doet verdampen en uiteindelijk de zoutkristallen zichtbaar worden. Met een ‘Grader’ worden de zoutkristallen op een hoop geschoven waarna een ander apparaat over de hopen heen rijdt en het met een transportband in een vrachtwagen gestort wordt. Vervolgens komt het zout vanuit enorme zoutpiramides wederom op een transportband terecht die het uiteindelijk in een zeeschip stort voor de export.

We reden verder langs prachtige stranden waar ze aan het kitesurfen waren en wel 15 meter hoog sprongen. De eigenaar was een Nederlander en vertelde vol overgave over het kitesurfen en of we het ook wilden proberen. We bedankte hem voor het aanbod en gingen weer verder op de te trage scooter.

wat een plaatje van een vrouw!

We zijn allebei niet zo heel goed meer met onze oriëntatie waardoor we best veel moeite hadden om het resort terug te vinden. Het eiland is niet groot maar als je eenmaal gaat dwalen denk je het nooit meer te kunnen vinden. Na, achteraf gezien, langs het resort gereden te zijn kwamen we op een parkeerterrein terecht waar een officiële parkeerwachter in kostuum, de toegangsboom omhoog en omlaag deed en voor mij een ideaal persoon leek om de weg te vragen naar het Divi resort. De man vertelde dat het heel eenvoudig was en we vlakbij zaten. “Als je deze weg in zou rijden dan is het aan het einde linksaf en gewoon de weg vervolgen dan zit Divi aan de rechterzijde”……..”maar dat mag niet vervolgde hij, “deze straat is een eenrichtingsweg dus moet je omrijden, terug en dan…. “nou ik geloof het wel en ga toch maar een stukje tegen de richting in”, ik hoorde hem nog wat zeggen over politie en bekeuringen maar gaf er geen aandacht aan, vol gas naar het resort voor een heerlijk koud biertje!

Ons favoriete plekje op het resort

Bovenstaande pier was ons favoriete plek op het resort. Aan het begin van de pier was een gezellige Caribische bar en vanwaar we met een houten trap het water in konden lopen om te snorkelen. De prachtigste vissen zwommen daar in het heldere zoute water van de Caribische zee wat het snorkelen fantastisch maakte.

Snorkelen op zee

We hadden een snorkeltocht geboekt vanaf een Catamaran welke 50 meter vanaf ons huisje aan de pier lag.

Snorkelen vanaf een catamaran.

We vertrokken om 09.00 uur met 16 mensen op de Catamaran. Ook deze dag was er een mooie wind om op zee te gaan zeilen. Het heerlijke deinen van de boot op de golven en de zoute spetters zeewater tegen je aan maakte het prachtig. We koersten richting het eiland Klein Bonaire waar we de eerste snorkelduik zouden gaan beleven.

Nadat we de snorkels hadden opgezet sprongen we van boord en ik kon het haast niet geloven, we zwommen in een levensgroot aquarium waarvan ze dagelijks het water moesten verversen anders kon het nooit zo helder zijn. De eigenaresse van de boot en een andere vrouw die foto`s maakte zwommen ook mee.

Onbeschrijflijk mooi
Koraal
zeeslang

Nadat we weer op de boot zaten vroeg ‘de schipster’ waarom ik de hele tijd met mijn vinger in mijn oor zwom. Lezers van het boek Hersenkreukels herinneren zich vast nog wel het verhaal van de stageloper ‘Lompe Hendrik ‘die een zwemdop in mijn oor ging maken en het kneedbare goedje ongeveer mijn hersenen in spoot en ik enkele operaties verder tot de conclusie was gekomen om nooit meer een zwemdop te laten maken. Ik vertelde de ‘schipster’ de korte versie van het verhaal waarna ze vertelde dat ze heel goede oordopjes aan boord had die waterdicht waren, “Ik zal er een paar voor je pakken”

Het waren geweldige kneedbare siliconen propjes waarmee ik de gehele tijd zonder problemen mee heb kunnen snorkelen. Inge kwam er aan het eind van de snorkel dag achter dat haar billen door de zon verbrand waren. Tijdens het snorkelen lag haar bovenlijf en hoofd in het water maar haar billen dreven boven water, vol in de zon. Ik vertelde haar nog zoals het spreekwoord luidt; “Wie met de billen boven water snorkelt moet op de blaren zitten”, of zoiets! Uiteindelijk hadden we er allebei last van want ik mocht de rest van de vakantie niet meer aan haar billen zitten!

We hadden weer een dag een scooter gehuurd om de noordkant van het eiland te ontdekken en kregen exact dezelfde trage scooter mee. Diepe gaten ontwijkend reden we over een heuvelachtig terrein waardoor de scooter al het vermogen moest leveren en naar mijn mening bijna smolt van de hitte om boven op de heuvel te komen. Een prachtige rit langs de kust waarbij we langs de ‘duikspot ‘Thousand steps” kwamen en we 67 ?? treden naar beneden liepen om bij de zee aan te komen. Snorkelsetje op, en de zee in wat een heerlijke verkoeling was

Mangrove

Er was een mogelijkheid om met een Kayak door de Mangrove te peddelen wat we ook gedaan hebben. Zoals op de foto te zien is waren de Kajaks niet helemaal op mijn lengte gemaakt waardoor ik redelijk klem zat en blij was dat we gingen snorkelen-:)

compilatie Mangrove

Na een prachtige, heerlijke vakantie weer terug in de realiteit van het ziekte proces.

Vanaf het begin van het jaar zit ik weer te kwakkelen met de gezondheid. 3e Kerstdag is de brughoektumor bestraald en op 18 januari 2019 weer geopereerd aan de teruggekomen tumor, recidief, ben ik in de ziektewet terecht gekomen omdat ik domweg niet in staat was om te werken.

MRI beelden

Ik zit nog steeds in een studiebehandeling in het VU waarin ik iedere dag een hoeveelheid chemo inneem. Onderstaand de MRI beelden.

De rechter MRI opname is de nulmeting in het VU, net voordat ik begon met de behandeling. Het witte driehoekje links onder in het hersengebied is het restant tumor/littekenweefsel wat er na de operatie is overgebleven.

De linker MRI opname is na 8 weken chemo inname, het witte streepje, ook weer linksonder in het hersengebied is wat er bij de MRI van 05.04.219 nog aan tumor/littekenweefsel zat.

Samengevat, het ziet ernaar uit dat de chemo zijn werk doet maar… vrijdag 31 mei heb ik de volgende MRI welke zeer spannend is omdat die beelden hopelijk een nog duidelijker verschil zal laten zien, wordt vervolgd!

Weer aan het werk

Ik voel me ondanks de chemo weer goed genoeg om aan het werk te gaan. Na een gesprek met de bedrijfsarts ben ik afgelopen maandag 20 mei gestart met een paar uur te werken door een vergadering bij te wonen n.a.v. een andere leidinggevende en een ander team. Voor mij een mooi moment om te starten. Het deed en doet me goed om weer aan het werk te gaan, mijn collega’s weer te zien en te spreken wat aan het begin van dit jaar niet meer voor mogelijk gehouden werd, zo blijkt maar weer dat niets onmogelijk is! Ik heb er enorm veel zin in en sta te popelen om weer in de projecten mee te gaan draaien, weliswaar op een andere manier, maar toch..

Positieve groeten, Patrick van Schaik

2 gedachten over “Vakantie Bonaire, mei 2019

  1. Beste Patrick, wat geweldig dat jullie samen deze reis hebben kunnen maken. ik heb diepe bewondering voor de manier waarop je telkens weer iets positiefs tevoorschijn weet te halen. Ik hoop van ganser harte (en met mij mijn vrouw Anke ook) dat de uitslag van de MRI positief uitvalt. Een hartelijke groet van ons beiden, Arjen&Anke

    Like

  2. Lieve Patrick. Wat fijn dat jullie het zo geweldig hebben gehad op Bonaire.
    Ik ben onder de indruk van jouw positiviteit!!!
    Werkze maar weer.
    Groetjes Géa

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s